In onze westerse samenleving hoor je regelmatig statements als “we leven in een vrij land” en “je bent een vrij mens omdat je kunt kiezen hoe je je leven inricht.” In eerste instantie lijken dit soort statements behoorlijk valide maar dat geldt slechts zolang je niet dieper de materie induikt. Dan blijkt vrijheid namelijk een gefabriceerde illusie met als enig doel een verhoging van de productiviteit van een individu. Hier kom ik later nog op terug nadat ik ingegaan ben op waarom de gedachte van vrijheid mijns inziens niet klopt.

Op deze wereld gelden grofweg twee typen wetgeving, te weten de “Civil Law” (bij ons ook bekend als ‘Code Civil’ of ‘Code Napoléon’ genoemd) en de zogenaamde “Admiralty Law” (Maritieme wetgeving). De eerste wordt soms ook wel “de wet van het land” genoemd en de tweede, niet verrassend, “de wet van het water”. Admiralty law is de wet van de “private entiteiten” of wat simpeler en veralgemeniseerd gezegd, de wet van de bedrijven. Het wordt ook wel eens de “wet van de bankiers” genoemd, wat ik later nog zal toelichten. Nu zou u misschien denken dat u als mens onder de Civil Law zou vallen aangezien u zich toch echt met beide voeten op het land bevindt maar hier stappen de eerste rare zaken in het voetlicht.

De Admiralty law stelt namelijk dat u onder die wetgeving, die van het water dus, valt. De hiernavolgende informatie zal menigeen waanzinnig in de oren klinken maar toch is het de gedachtengang die al vele eeuwen gehanteerd wordt, zonder dat veel mensen daarvan op de hoogte zijn. Volgens de Admiralty law bent u namelijk een “maritiem product”. U bent aangevoerd via het geboortekanaal van uw moeder, en doordat u uit uw moeders “water” voortgekomen bent, bent u dus een maritiem product. Een product waarvoor door de havenmeester een document getekend zal moeten worden waarmee kenbaar gemaakt wordt dat er een nieuw waardevol product aan de economie is toegevoegd. In iets minder krankzinnig klinkend Nederlands hebben we het dan over het geboortecertificaat.