Geen journalist in Nederland heeft zich meer in klimaatwetenschap verdiept dan Marcel Crok. Het lijkt erop dat andere journalisten het boek beschouwen als een eerlijk overzicht van feiten over het klimaat. Ook bij staatssecretaris Joop Atsma vindt Crok een gewillig oor.

In het voorwoord schrijft Crok: ‘Ik vind dat je met een ‘koele blik’ naar de wetenschap moet kijken en een rationele afweging moet maken of er een klimaatprobleem is, en zo ja, hoe groot het is. Dat heb ik in dit boek proberen te doen.’

Helaas wordt al vroeg in het eerste hoofdstuk duidelijk dat hij daar niet in is geslaagd. Zonder steekhoudende argumenten verwijt hij wetenschappelijke tijdschriften censuur toe te passen, negeert hij de rol van 'klimaatontkenners' bij het beïnvloeden van de publieke opinie en probeert hij met een bizarre redenering de schuld van falend klimaatbeleid in de schoenen te schuiven van het Wereld Natuurfonds en Greenpeace.