En dan te bedenken dat het Engels geen woorden kent die "liefde" en "verliefdheid" onderscheiden...

@1 Het onderzoek is uitgevoerd door Britse wetenschappers - moet de conclusie dan zijn dat mensen die een andere taal dan het Engels leren kleuren anders ervaren?

Wat een beperkt onderzoek. Het gaat alleen over Japanners die alleen de kleur blauw minder goed gaan definiëren. En verandert echt hun waarneming of hechten ze minder belang aan het onderscheid?

Zouden Engelsen die veel Nederlands spreken ook minder letten op het verschil tussen to borrow en to lend, allebei lenen in het Nederlands?

@3 ga het eens onderzoeken zou ik zeggen. Het is trouwens een mooie onderbouwing van de aanname van George Orwell dat er minder gedacht wordt bij een mindere woordenschat.

@3: precies. En zou je omgekeerd dan een betere waarneming van kleuren krijgen?

Agent: Waarom reed U door rood?
Bestuurder: Omdat ik 12 talen beheers.

Een extra reden om het beheersen van de Nederlandse taal voor alle buitenlanders verplicht te stellen. Dan leert men ook om "de wereld op een nieuwe manier te bekijken". ;-)

Interessant, van een Wikipagina: 'In Japanese, the word for blue (? ao) is often used for colors that English speakers would refer to as green, such as the color of a traffic signal meaning "go".'

Oftewel wordt in bepaalde gevallen in de Japanse taal groen kennelijk ook als blauw aangeduid. Dan is de uitkomst van dit onderzoek meteen geen raadsel meer.

Goh wat een nieuw inzicht. Een jaar of 80 geleden kwamen Sapir en whorf met hun hypothese:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Sapir-Whorfhypothese

De vraag is :
- bestaat "kleur" onafhaneklijk van de waarnemer?
- bestaat de "waarnemer" onafhankelijk van zijn/haar cultuur?
- bestaat "cultuur" zonder waarnemers.

Is er iemand die een "onafhankelijk" oordeel wil vellen?

Geldt dit ook voor kleurenblinden?

Dé Doofstomme

@1, er is wel een onderscheid: liefde is "love" en verliefdheid is "being in love".

@9 Thx. Kwam speciaal hier heen om daar op te wijzen.