"Bij een toegewijde en betrouwbare partner is het mogelijk om deze oude patronen te overwinnen."

Alsof je partner je hardgeprogrammeerde onderbewuste handelen zomaar even kan herprogrammeren .... keep on dreaming

heb mijn zoon allles aan positieve handvatten meegegeven wat hij zou kunnen gebruiken in zijn leven,,,, en hij is een rots in de branding geworden !!!!! en een hele grote lieverd !!!!!!

@2 Sempre, ik geloof het meteen! :-) Want zo werkt het veelal.

http://www.nujij.nl/politiek/pww-(politiek-whis...


heb weer wat te verteren vanavond...... maar als je dat leest dan snap je helemaal wat ik hier net zei.....

@1

Niet zomaar even, maar wel op den duur.

Een (emotioneel) verwaarloosd kind zal uitgaan van verwaarlozing en niet van geborgenheid omdat hij dit niet kent. Maar positieve ervaringen kunnen dit mechanisme ombuigen.....alhoewel het een hardnekkige balast is. En het is ook niet zo dat de partner verantwoordelijk is voor die ombuiging....De in de jeugd verwaarloosde volwassene zal zelf ook open moeten staan voor verandering.

Ik heb mijn kinderen héél veel liefde en geborgenheid gegeven, hetgeen zich nu uit (ze zijn 18 en 14) in lieve kinderen die goed kunnen omgaan met diverse relaties en zich makkelijk kunnen uiten!

Geborgenheid (A)

Uhm, redactie. Dit staat letterlijk in het boek Personality Psychology van Larsen en Buss

En hoe zit het met vaderliefde?

Je zou zeggen dat we in een steeds meer geemancipeerde maatschappij leven. Bij ons thuis is dat wel zo, mijn vrouw en ik delen de opvoeding en huishoudelijke taken 50-50.
Toch staat in bijna alle sites, boeken (oei ik groei bijvoorbeeld) etc de dingen zo beschreven dat het lijkt alsof alleen de moeder aan de opvoeding bijdraagt.

Er zou eens een onderzoek gestart moeten worden naar de invloed van de vader (en dan bedoel ik niet een onderzoek naar het ontbreken van een vader) op de ontwikkeling van kinderen.

@9. Inderdaad, ik denk dat dit wat oudere onderzoeken zijn.

Fijn dat het nu "wetenschappeijk is bewezen". Diegene die voor de wetenschappelijke zekerheden gaan (de officiele BIG-geregistreerde Pycho's zorgverzekeraars, de vereniging tegen kwakzalverij, etc) kunnen er vast aan gaan wennen.
Gelukkig dat niet iedereen zich uitsluitend laat leiden door wtenschappelijke publicaties.
Ingeborg Bosch heeft ruim 10 jaar geleden al heel teressante boeken geschreven over die periode.
Het Boswijk instituut benaderd al 25 jaar psychotherapie via het voelen van het kleine kind in je.
Via rebirthing kun je zo in je kinderwereld stappen.
Ander voorbeeldje: mediteren doet de mens al tenminste 5000 jaar en de wetenschap heeft een paar jaar geleden kunnen aantonen dat mediteren gezond is voor mensen.

Kortom: Als je pas enthousiast wordt als het wetenschappelijk bewezen is, loop je vele jaren achter op kansen in je persoonlijke groei.

Frits de Jong, ex-wetenschapper en Boswijk therapeut

Waarom moet eeuwenoude wetenschap steeds opnieuw op papier worden gezet? Omdat het moederschap niet meer in zijn geheel wordt beschermd. Er ligt een rapport dat veel kinderen van 0-4 jaar niet meer goed ontwikkelen. En ja, ook bij kinderen die opgroeien met 2 ouders. Ik zou daar eens wat aan gaan doen. Hoofdoorzaak: Stress. Geen volle overgave om als moeder te fungeren. Geen omgeving die moeders ondersteunen. Hulp van familie en buren is er weinig en werk sluit niet aan op het moederschap. Het moederschap is onder gesneeuwd door een samenleving die teveel leunt op dat iedereen zichzelf moet redden en betaalde uitbesteding. Zo vind ik het ook raar dat er steeds meer vrouwen liever op hun werk zijn dan thuis met kinderen. Deze vrouwen zijn op hun werk(zichzelf) en thuis zijn ze moeder en moeten hun partner ook nog aandacht geven. Het gevoel dat je de kar trekt. Harmonie enzo behouden. Het schipperen. Meiden worden groot gebracht om ook te gaan werken en onafhankelijk te worden. Terwijl het moederschap het tegenovergestelde verlangt/eist. Dan moet je weer omschakelen en de partner of omgeving snapt dat vaak niet en moeder voelt zich doodongelukkig. Heeft constant last van tegenstrijdige gevoelens die worden onbewust doorgegeven aan het kind. Ik ben ouderwets, maar ik weet zeker als moeders zich meer gewaardeerd gaan voelen en keuzes kunnen maken vanuit hun gevoel en niet aan opgelegde regels of gewoontes die er de laatste jaren zijn ingeslopen. Moeders weer moeders kunnen zijn en kinderen groeien weer goed op door stabiele geborgenheid. Er is niks mis met het ontwikkelen van de vrouwen. Maar moederschap mag daar niet de dupe van worden. De natuur heeft nou eenmaal beslist dat een vrouw die rol heeft gekregen. Ik ben niet gelovig, maar in de heilige boeken krijgen moeders sowieso een plekje in de hemel, omdat ze zichzelf moeten onderdrukken/overgeven om een gezin draaiende te houden. Ik ben vrouw en moeder en ben vaak tegen dingen aangelopen, waarvan ik dacht: Moet dit nou of hebben mensen geen flauw idee meer wat moederschap inhoudt. Tegenstrijdige of machteloze gevoelens waar je gek van wordt, want je kunt jezelf niet in tweeen delen of zelfs in drieeen. Als alle vrouwen heel eerlijk zijn tegen zichzelf en dat kunnen uitvoeren. Hoe zal onze maatschappij eruit zien? Ik durf zelfs te zeggen dat er vrouwen zijn die niet voor kinderen kiezen, omdat ze verleerd zijn om zich over te geven en de combinatie niet aan kunnen en daardoor voor zichzelf kiezen en ik durf te zeggen dat er veel vrouwen zich geheel aan het moederschap willen overgeven, maar niet in een stituatie zitten waarbij dat mogelijk is. Met andere woorden vrouwen kunnen het moederschap niet meer met volle overgave uitvoeren en daar moet zeker iets aan gedaan worden. Mensen die het wel goed kunnen daar gelaten. Ik heb het puur over vrouwen die zich niet prettig voelen en volgens mij zijn die er veel.

@12 aanvulling. Onze maatschappij verhuftert snel. Niet opstaan voor zwangere vrouwen in de bus. Zwangere vrouwen niet voor laten gaan in een rij voor de kassa. Moeders met kinderwagens niet even helpen bij in of uitstappen van een bus. Zwangere vrouwen slaan en beroven. Vrouwen met kinderen lastig vallen of boos kijken als kinderen lastig zijn ipv de helpende hand aan bieden. Kortom er is geen respect, empathie meer. Vroeger werden moeders op handen gedragen in iedergeval door de omgeving. Huisvrouw of moeder heeft een negatieve smet gekregen. Alsof je een onderontwikkeld wezen bent, terwijl het een van de meest belangrijke, zwaartste functies van onze samenleving is.

Dank je Elise,
Beetje late reactie maar ik ben het helemaal met je eens.
de trend is iedereen aan het werk, je kind in een gediplomeerd opvanghuis,
Met name in de eerste fase van een kind is veiligheid en liefde nodig en met de echte moeder in de hoofdrol heb je de grootste kans.

@12 en @13

Nou, ik vind moederliefde wel een mooi iets hoor, maar men kan ook een beetje overdrijven. Niet iedereen kan tegen het gekrijs van kinderen of kinderen die vervelend doen, en dan kun je wel eens een blik van irritatie krijgen. Niet iedereen is er van gediend dat kinderen in de rij bijvoorbeeld tegen je aan staan te duwen bv.
En waarom zouden buren moeten helpen? die vertrouwen elkaar vaak toch ook al niet meer? Ik niet althans, maar dat komt inderdaad, en dara ben ik het weer wel mee ens, door de maatschappijverharding.
Met de meeste dingen ben ik het overigens wel eens, dingen die echt niet kunnen, zoals slaan en vrouwen met kinderen lastig vallen en niet helpen in moeilijke situatie's zoals bij in-en uitstappen van het openbaar vervoer, maar om ze nou als koningin te behandelen gata mij were net iets te ver.