Betrokkenen willen het graag ontkennen, maar er is geen ontkennen aan: Scheiden is slecht voor kinderen.

Onderwijshoogleraar Jaap Dronkers wijst er ook op dat de onderwijsprestaties van kinderen in ongunstige zin wordt beïnvloed door scheidingen.

Dronkers: “De eventuele voordelen die een scheiding voor ouders oplevert, gelden minder voor kinderen. Zij dragen de last van een scheiding; er waren minder ernstige conflicten in het nog niet gescheiden gezin. (…)De ongunstige gevolgen van scheiding voor kinderen bestrijken een breed terrein – van onderwijsresultaten tot problemen bij het opbouwen van eigen relaties en crimineel gedrag. Ook lopen kinderen van gescheiden ouders een grotere kans om zelf te scheiden.(…)

Dit betekent dat scheiding niet uitsluitend een privé-aangelegenheid is, maar dat echtscheidingen consequenties hebben voor de volgende generaties en voor het functioneren van het onderwijs, een van de belangrijkste instituties van moderne samenlevingen.

Kinderen moeten daarom een zware stem hebben in het al dan niet ontbinden van de relatie van hun ouders. Dit zou verder moeten gaan dan dat ze zelf bepalen bij wie ze wonen en hoe vaak ze de ander bezoeken.(…).

Dit betekent niet dat men de mogelijkheid tot scheiding zou moeten afschaffen, maar

een versterking van huwelijks- en samenlevingscontracten door
betere wetgeving
aanscherping van de grondenvoor het verbreken van de relatie
een afkoelingsperiode
versterken van verzoeningsmogelijkheden
een zwaardere stem van kinderen

Dit zou de kans op het in stand houden van relaties kunnen vergroten, in het belang van volgende generaties en de samenleving.