http://www.youtube.com/watch?v=e-G2Juj_17U

heel boeiend.

vraag me af wat was er eerder het universum of een waarnemer?

Ik heb deze proefopstelling zelf een keer opgezet en geprobeerd. Met hetzelfde resultaat. Ik ben een wetenschapper, maar sta wel voor heel veel open. Maar hier wordt ik gewoon gek van. Dat puur het er naar kijken beïnvloedt hoe een fundamenteel deeltje zich gedraagt. Heel vreemd.

Ik wil eerst bewijs zien dat dat het elektron wat aankomt dezelfde is als diegene die vertrokken is.

@4 Het elektron zal bij 1 spleet zich als een deeltje gedragen en er doorheen gaan maar bij twee spleten verandert het elektron in een golf. Kijk je dan wat het elektron doet met speciale apparatuur, dan blijkt het deeltje bij aankomst bij twee spleten zich gewoon als deeltje te gedragen en niet meer als golf.
Proberen het bewijs te zien resulteert dus in andere bevindingen dan wanneer je niet kijkt.

#2, beide ;)
Alle dingen zijn waarnemer van elkaar.
(bewustzijn speelt geen rol)

Dualisme, het is intrigerend.

#7, dualisme is één van de ergste misvattingen die de mensheid ooit heeft geloofd.

@6 Nee.Een waarnemer is iets/iemand die geïsoleerd is van het waargenomene,de essentie van de kwantummechanica is nu juist dat er geen waarnemers zijn maar alleen maar deelnemers.

@RodErik16 #8

Mja, maar het is wel een voortvloeisel uit de tijd dat alles 'logisch' moest zijn. Begrijpbaar voor iedereen dus. Nu we de kwantum tijdperk zijn ingegaan, 100 jaar geleden, moeten we dingen verklaren met theorieën die niet meer logisch lijken.

@10 Klopt.Niet alles valt meer te verklaren met causaliteit.
De kwantummechanica is dan ook een statistische theorie,het spreekt over waarschijnlijkheden.

je kan dus zo ver gaan dat gedachten, materie kunnen veranderen.

hier zijn al talloze experimenten door regeringen mee gedaan.

maja , mensen blijven denken dat hun acties en reacties niets teweegbrengen. daarmee kunnen we zeggen dat onze 'verwachting' van iets waar te nemen, ook een beslissende factor is


ik ben ff de nummers v/d lotto bezig te quantamiseren.....

Het is ongeoorloofd om effecten van waarneming op kwantumniveau te vertalen naar effecten van waarneming op het macro niveau waar wij ons in begeven.

#9, alle dingen zijn deelnemers. Ik weet het, samenvattingen met 'alle' erin kennen geen spiegelingen, maar kort zijn ze wel. Enfin - 't is toch maar mooi 'n geheimpje dat ik hier verklap.

#10, maar wel heel logisch zijn, inderdaad. Klassieke causaliteit (dat al even klassiek bewezen is überhaupt niet te bestaan - Vasubandhu, Hume e.v.a.) is een prima illusie voor het dagelijks leven maar reflecteert inderdaad niet de realiteit.
Causaliteit is eigenlijk alleen in Europa bedacht. Wie met de Indiase of Chinese cultuur is opgegroeid zal QM veel eenvoudiger te snappen vinden. Maar: kan iemand dat eigenlijk bevestigen?

@5
De spleet bestaat uit materie en bevat dus vele elektronen, het is een aanname dat het elektron dat verzonden wordt dezelfde is als degene die aankomt.

Leuk filmpje! Is onderdeel van "What the bleep do we know??!?"
Ik zou die film es gaan bekijken en daarna alle serieuze kritiek gaan lezen...
Overigens, dit experiment is wel echt!

#15, dat is geen aanname, maar aantoonbaar uit de afwezigheid van wisselwerking met die spleetatomen. Helemaal geen gekke gedachte nochtans!

@17
Natuurlijk is er wel wisselwerking, die wordt aangetoond doordat het elektron niet gewoon rechtdoor gaat.

#18, klopt: dat is wisselwerking van het elektron (enkelvoud).

@bril smurf #15

Ok, als dat zo zou zijn, kom dan maar op met de theorie voor je stelling.. Vooralsnog is er geen enkel theoretisch of praktisch bewijs dat de elektronen die afgeschoten worden en de elektronen in het materiaal interactief zouden zijn.

@18 fotonen volgen toch wel een rechte lijn?

@21
Nee, die volgen ook geen rechte lijn, alle atomen zijn "electromagneetjes" en hebben een (lokaal) electromagnetisch veld. Dus daar geldt hetzelfde.

@20
Massa komt in de buurt van andere massa, beide hebben een "gravitatieveld", beide hebben een elektromagnetisch veld.

@22 je bedoelt dat licht zich laat afbuigen door zwaartekrachtsvelden van atomen?

@23

Ja, maar dat moeten dan HEEEEL erg veel atomen zijn ;-)

Ik had dit al een eerder gezien. Ik vroeg mij toen (en nu nog steeds) af wat die detectie methode is geweest en of men kunnen uitsluiten dat de detectie op zich invloed heeft gehad op het experiment. Heeft men ook andere meetmethodes toegepast ? Met hetzelfde resultaat ?

Elektronen zijn overigens hoog reactieve deeltjes, is dat experiment uitgevoerd in (absoluut) vacuum ? En met welk resultaat ?
Hoe sluit je uit dat de (hoog reactieve) elektronen bij het passeren door de spleet interactie hebben met de materie van de plaat met de 2 slits, met als gevolg een golfpatroon en dus het interferentie patroon als projectie ?

Is er een deskundige aanwezig ?

Als de observer een mens is, kan dat de oorzaak zijn. Niet de ogen, maar de massa van het lichaam verstoord het deeltje. Het deeltje komt terug, omdat het zo licht is en een mens heeft ook in en uitgaande straling/trillingen. Bv. zoals het inademen van lucht. Ik ben geen wetenschapper, maar denk gewoon simpel.

@24 dit soort experimenten vinde inderdaad in vacuum plaats.
Wat de meeste mensen vergeten is dat het "deeltjes model" het golfgedrag niet voorspelt, maar het golfmodel voor spelt wel het deeltjes gedrag.
Om precies te zijn d.m.v. "wavelets", een "golfpakketje" heeft ook een locatie.
Het is niet de waarneming op zich die iets beinvloed, maar de "totale opstelling die waarnemen van het een danwel ander mogelijk maakt" waarbij het golfmodel precies voorspelt dat er bij interferentie op het scherm geen spake meer kan zijn van een deeltje wat door de ene of de andere spleet gaat.
Het leuke is dat wanneer de electronen een voor een worden "afgeschoten" en dan nog steeds een interferentieplatroon ontstaat.
Men kan het ook zo zien, het zijn altijd golven, maar als we de opstelling zo maken dat er geen interferentiepatroon op het scherm ontsaat, dan is de afstand tussen de spelten zo groot dat de golf niet gedeeltelijk door de ene en de andere spleet kan (i.v.m. de golflengte).

#22, op quantumniveau is de gravitatiekracht verwaarloosbaar tov electromagnetische krachten.

#24, electronenstraling is de inhoud van het klassieke (crt) beeldscherm. De inslag van electronen op een materiaal aan de binnenkant van het scherm slaat daar atomen aan, die licht geven.

elektronen? het "double split"-experiment wordt gewoonlijk toch uitgevoerd met fotonen (oftewel: licht)

#29, het kan met alle deeltjes. Ook alfastraling (heliumkernen = 2p, 2n), protonen enzovoort. Bij grotere moleculen verdwijnt het interferentie-effect en treedt het deeltjesgedrag steeds meer op de voorgrond.

Ik vraag mij af waarom iemand minnetjes heeft geplaatst bij mijn opmerking dat licht een rechtlijnig reist. Het is toch algemeen aangenomen wetenschap dat fotonen in een vacuüm in beginsel een rechtlijnig pad volgen tenzij deze worden afgebogen door externe factoren?? Als licht namelijk géén rechtlijnig pad zou volgen dan zouden we ook met onze telescopen niet 12 miljard jaar terug kunnen kijken in de tijd. Dan zouden we wazige vlekken zien.

Jammer, dat you tube vervuilt is met nep filmpjes. Wordt tijd voor een you tube wikipedia.

@32 wat is hier nep aan?

@31 Neferneferuaten
Als ik het goed begrepen heb is de kans dat een foton rechtdoor gaat het grootst als hem niet in de weg staat. Daarom krijg je bij een spleet een lijn, maar als je twee spleten hebt, krijg je interferentie en blijken de fotonen dus niet rechtdoor gegaan te zijn.

#34, het golffront ging gewoon rechtdoor en dat is hetzelfde als zeggen dat het foton of het licht rechtdoor ging.

Was het niet zo dat je de spleet kunt beschouwen als een puntbron?
Afhankelijk van verhouding frequentie/doorsnede?

#36, als de golflengte groot genoeg is, ja. Maar voor deeltjes zoals electronen gaat dat niet op.

@35 RodErik16
Rechtdoor is de enige richting waarin de kansverdelingsgolf zichzelf niet uitdooft. De kans op rechtdoor is dan verreweg het grootst. Door een obstakel gaat de kansverdelingsgolf met zichzelf interfereren en is de kans dat hij niet recht doorgaat opeens groter dan nul.

Dus licht reist in een vacuüm rechtlijnig tenzij externe factoren het licht afbuigen.

Als licht niet rechtlijnig zou reizen dan is een laser ook onmogelijk.