Kan mij wel vinden in deze observatie.

Eens. Jammer, kon me helaas niet boeien...

Zeer ontwijkend, beetje lachen en dan geen of oud antwoord geven.

Ik werd er nogal depressief van.

Niet elke gast kan mij bekoren. Je kunt ook gewoon níet kijken. Overigens, stiltes in een interview zijn we niet meer zo gewend in televisieland, aangezien tegenwoordig alles maar snelsnelsnel in drie minuten gepropt moet worden. Of zoals in DWDD in hapklare brokken voorgeschoteld. Als die zogenaamde pijnlijke stiltes nou zo slecht waren, betwijfel ik. Dat gaf uiteindelijk ook wel weer emotie aan het gesprek.

Beste meneer Brussen, op het moment dat u in uw column 'een licht Limburgse tongval' gebruikt om uw mening kracht bij te zetten, haak ik af. Wat een arrogantie. Zou u het niet te pruimen Goois accent van veel nieuwslezers op radio/tv ook opvoeren om uw negatieve oordeel kracht bij te zetten? U merkt de 'platte tongval' van half Hilversum niet eens op!

Erg genoten van mevrouw Dehue. Brussen: je bent een zeldzame eikel.

Succes, Ben

Het was interessanter om naar te kijken en te luisteren, dan naar die gemaakte trut van Carice van Houten.

veel te negatief over Dehue vind ik. Sommige kritiek herken ik wel, zelf vond ik het vooral erg lang duren. Maar het probleem was in mijn ogen de interviewer. Die stelde voortdurend verkeerde vragen, probeerde te 'martin simekken' door steeds op het persoonlijke, subjectieve in te gaan. Terwijl het in deze aflevering juist om de wetenschap ging en niet om de persoon!

Dehue leek mij overigens een prettig persoon, dat ze vriendelijk en warm was vond ik helemaal niet erg. Je moet je niet blind staren op de persoon, als het draait om haar verhaal. En wetenschappers mogen wat mij betreft best vriendelijk en gezellig zijn. Liever een wetenschapper met een mensvriendelijke kant, dan een gevoelloze technicus!

Dehue niet goed tot haar recht omdat ze steeds antwoord moest geven op niet-relevante, domme vragen.